tanrı benimle ne kastetmiş olabilir?

 -Ben mesela, yani benim cenazeme annem gelsin istemem.

-Neden?

-Ben annemden önce öleyim diyorum yani, bir an önce öleyim mesela. Anlıyor musun? Hemen öleyim, izin verirsen şu an ölürüm mesela.

-Bir kez daha mesela dersen gerçekten öleceksin.

-Tamam olur, ben tekrar o kelimeyi söylerim sen de beni öldürürsün. Nasıl fikir? Yapalım hemen şimdi. Gel şöyle, biraz daha sahile yaklaşalım!

Sahile doğru hızla adımlarla gidene baktı, ilk kez bu denli heyecanlıydı.

-Öyle mutluyum ki şu anda. Sonunda beni öldürecek biri. Sonunda kurtuluyorum bu lanet yaşamdan! Hadi!

Mutluluk nidaları atana kıyasla dikiliyordu sahilde, boş bakışları sevinçle dans eden göz bebeklerine kilitlenmiş, bütün bunların şaka olmasını diliyordu.

-Gerçekten seni öldüreceğim mi düşünüyorsun? Bir kelimeyi her cümlede tekrar ettiği için kim kimi öldürmüş? Bu kadar aptal bir nedenden insan öldürülür mü?

-Niye öldürülmesin? Her gün öldürmüyor muyuz kendimizi zaten?

-Ben yapmıyorum, öldüren varsa orasını bilemem.

-Yapıyorsun. Şu haline bak!

Gelen emir ile bakışlarını kendine indirdi, bir farklılık yoktu ki. Her zamanki hüznü vardı üstünde, biraz keder biraz da düş kırıklığı almıştı yanına.

-Ne varmış halimde? Her zamanki halim işte. Öldürmeyeceğim seni, boşuna kışkırtma beni.

-Biliyorum öldürmeyeceksin, kendini öldürmüşsün zaten. Bu sana bir ömür yeter.

Anlamakta zorlandı söylenenleri.

-Nasıl bir ömür?

(Devamı yazılamadı.)