acının olayı bu, acı hissedilmeyi talep eder.

          Kafasını kaldırdı. Nefes almak uğruna çıktığı balkon dar geliyordu artık ona. Zaten pek de büyük sayılmazdı. Birkaç gündür daha da fazlaydı göğsündeki ağrı. Nefesini tıkıyor, hareketlerini güçleştiriyordu. Evet, astımı vardı. Fakat hiç bu kadar ağır yaşamamıştı semptomlarını. Bu farklı bir şeydi. Bambaşka bir şeydi.
      Bir el önce göğüs kafesine girip ciğerlerine dokunuyor fakat acıtmıyordu. Dayanabilirdi, en azından nefesini kesmiyordu. Dakikalar böyle sürüp gidiyordu, içindeki gıdıklayıcı his halen oradaydı. Artık alışmıştı, en azından öyle sanıyordu. Bu hisle birlikte oturduğu yerden kalktığında duydu acıyı. Beynine balyozla vurulmuş gibi düşüp kaldı yere. Balyoz beynine vurup da geri çekilmedi. Tüm vücudunda kol gezdi, kalbine giden yolu bulana kadar her bir kas dokusuna acı çektirdi ve bundan müthiş bir zevk aldı. Bu his sadece onu mu bulmuştu yoksa her astım hastası kişi bunları yaşıyor muydu? Balyoz midesindeydi, tüm dengelerini alt üst etmiş, yerde hareketsiz, acı içinde yatmasına sebep olmuştu. Midesinde büyüyen acı hissettirmişti ne yapacağını. Durmayacaktı. İlerleyip büyüyecek, onu tam anlamıyla yok edecekti. Nefes almak için ağzını açtığında balyoz kalbine indi. Gözleri yerinden fırlayacakmış gibi açıldığında son kez kendi iradesini kullanıp bir şey yaptı. Ağladı. Kalbinde içinde büyüyen yangınları körükleyen fırtınalar koparken çığlık çığlığa bağırmak istedi. Ve sadece istemekle kaldı zira tüm isteklerine karşın gözünden düşen bir damla yaş ile yetinmek zorunda kalmıştı.                         
         Polisler olay yeri incelemeyi tamamlamış ceset torbasını kapatıyorlardı. Vakadan sorumlu amir banyonun zeminindeki ayaklarına kadar ulaşmış kanlara baktı. Birazdan bir şirket gelip tüm bu vahşeti temizleyecekti. Kendini öldüren bu genç adamın varlığına dair son izler de birazdan birileri tarafından yok edilecekti. Sıkıntıyla ensesini kaşıyıp genç adamın duvara kendi kanıyla yazdığı yazıyı okudu. "Bunu bekliyordum... Yıllardır kuşkuyla bekliyordum... Çünkü dışarıda birileri ölürken, hiçbirimizin iç'i temiz kalamazdı." 

Yorumlar

  1. Oha … Ben sonunu hiç böyle beklemiyordum, tüylerim ürperdi. Çok efsane bir geçiş olmuş .
    Ve sondaki o cümle, daha da şok etkisi yarattı . Ne de olsa gerçekler her zaman daha çok acıtıyor .
    Ellerinize sağlık yazar hanım:) , yine çok güzeldi .

    YanıtlaSil
  2. bu şarkı ve bu son... gerçeklerin acımsı bir tadı var ve yıllarca şekeri arayan bizlere bu çok ağır geliyor...

    YanıtlaSil

Yorum Gönder