bana gelince, onunla ilgili herhangi bir yargıya varamamıştım, çünkü kalbinde ifşası tahminlere bırakılamayacak bir sır olduğunu biliyordum.
Gözlerimi açmaya çabaladı bedenim. Yakıcı bir sıcak sanki göz çukurlarıma oturup kül etmişti oraları. Yanıyordu gözlerim. Ki sadece yanan gözlerim değildi. Beynim soluduğum kum ve acı nefesle çığlık çığlığaydı. Pelte olmuştum. Uzuvlarım işlevlerini yitirmiş olmalı dedim kendi kendime. Uzaklardan gelen yakarış sesleri titretti kalbimi önce. Sonraysa ellerim kıpırdandı sıcak zeminde. Bir çocuk çığlığıydı. Feryattı. Acı dolu, yürek sızlatan bir feryat. Hareketlenmek zorundaydım. Önce elimi kaldırıp gözlerimin önüne getirdim. Sıcak daha az yakıyordu şimdi gözlerimi. Önce sağ olmak üzere iki gözümü de zor olsa dahi açtım. Acı yakarışlar şimdi daha yakınımdaydı. Bulunduğum ıslak ve sıcak zemine ellerimi koyup doğrulmaya çalıştım. Ama ellerim zeminle birleşir birleşmez kaymam ve ürküp aşağıya düşmem saniyeler sürdü. Düşerken hissetmediğim acı yere sırt üstü çarpmam ile tüm bedenimi esir aldı. Acı ile kıvranırken yüzüme damlamaya başlayan sıcak sıvı sinirleri...