Kayıtlar

Ekim, 2021 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

muhtemelen bu dünyaya ilgini yitirdin. hayal kırıklığına uğradın, çöktün. her şeyle alakanı kestin. bu yüzden gerçek vücudunu bir köşeye bırakarak buradan uzakta bir yere gidip farklı bir yaşam sürmeye karar verdin. muhtemelen kendi içindeki bir dünyada.

       Uyuyamadığım gecelerim olur benim. Yılda bir iki kez yaşarım bu geceleri. Nadidedirler benim için. Kafamı yastığa koyar ve kaparım gözlerimi. Zihnim günün yorgunluğuyla pelteleşmişken bir yandan da çığlık çığlığa bağırır. Ben daha ne olduğunu anlayamadan iki kupa kahve içmiş gibi enerji dolarım. Uykum da terk eder beni böylece. Buna neyin sebebiyet verdiğini halen anlamış da değilim.        İçimde bir yerlerde bir sızı başlar önce. Zihnimde bulanık görüntüler oluşur, berraklaşması da fazlasıyla zaman alır. Ben de berraklaşmasını bekler, uyuyamam. İçimdeki sızı dakikalarla yarışır hatta önlerine bile geçer. Kalbimi ele geçirir önce, sonra uzuvlarımı kilitler. Felç olurum, duygu felci. Acı hissetmem, sadece hareket edemeyecek kadar duygusal acı duyar, kalbimin sızlamasına ve her iç çekişimde kan kaybetmesine izin veririm. Bu geceler böyle uzar gider. Uzuvlarımdan sonra beynime gelir sıra. Günün yorgunluğunu atmak için can çekişen beynim her...

hala yazıp çizecek birkaç satırım kaldı, ömrümün sonbaharında.

          Bugün 18 Kasım. Kulağımda Barış Manço ile derince nefes alıp açıyorum gözlerimi, büyüdüğüm bahçede. Annemin sadece bahar günlerinde görebileceğimi söylediği bulutları görüyorum. "Ömrümün Sonbaharı" derdi annem bu bulutları gördüğünde. Kırmızı, mor gökyüzünde beyaz zambaklara benzerdi bulutlar, süzülürlerdi sessizce. Annemin benden ayrılışından bu yana hep bunu bekliyordum. Yavaşça uzanıyorum çınarın altına, çalılıklara dikkat ederek. Martılar uçuyorlar üstümde, dans eder gibi. Annemin sesi doluyor kulaklarıma Manço'nun "Ömrümün Sonbaharında" şarkısı ile. Yavaşça çınar fısıldıyor. Saçlarım dağılıyor, akları ortaya çıkıyor. Titreyerek kalkıyorum yerimden, gözyaşlarım yer ile buluşuyor. Rüzgâr portakal çiçeklerini getiriyor burnuma, annem kokuyor. Hızlıca odama girip kapıyı kilitliyorum.  Rüzgârdan kapılar uğulduyor. Ninni gibi gelen bu sesle birlikte yavaşça kapıyorum gözlerimi, annemi görmek umuduyla... ( https://youtu.be/knxuLQNReFI ) (Yaratıcı y...